Wat begon met een beige jurk, groeide in Assendorp uit tot een vrolijk systeem van kleding doorgeven. Al jaren gaan er meerdere kledingtassen langs tientallen adressen. Wat voor de ene vrouw een miskoop was of al te lang in de kast hing, blijkt voor de ander ineens haar nieuwe favoriete kledingstuk. Voor Krista van Os en Nienke Kroes, die onderdeel zijn van de groep achter de tassen, is het inmiddels veel meer dan een praktische manier om kleding door te geven. Het is gezellig, verrassend en ook nog eens duurzaam.
Hoe het begon
‘Het begon met een beige jurk die iemand had meegenomen naar een verjaardag,’ vertelt Krista. ‘Ze zei: is dat niet iets voor jou? Voor mij was het niks, maar iemand anders trok hem aan en was er juist heel blij mee. Toen dachten we: volgens mij hebben we allemaal wel kleding in de kast waarvan je denkt: dat staat mij eigenlijk helemaal niet.’ Dat idee leidde tot meerdere kledingavonden met vrouwen uit de buurt. Iedereen nam kleding mee. Bij binnenkomst zei bijna iedereen hetzelfde: ‘Ik hoef niks mee terug.’ Maar toen werd er gepast. Fanatiek zelfs. ‘Uiteindelijk had iedereen toch weer iets leuks uitgezocht,’ zegt Krista lachend. Het initiatief kreeg de naam: ‘de beige jurk’, vernoemd naar het kledingstuk waarmee het begon.
Van kledingavond naar tas
Door corona konden de kledingavonden niet doorgaan. Zo ontstond het idee om kleding via tassen rond te laten gaan. ‘Iemand maakte een adressenlijst en verzamelde kleding van iedereen’, vertelt Nienke glunderend. Het resultaat was meteen indrukwekkend: zes volle tassen. Er is een route met drie keer twee tassen in omloop en er doen zo’n 25 adressen mee. Wie de tas in huis heeft, haalt eruit wat leuk is, stopt er weer kleding in en brengt de tas naar het volgende adres.
De gunfactor
In de WhatsAppgroep delen deelnemers van de kledingtassen enthousiast hun vondsten. Krista vertelt: ‘Even je vangst laten zien. Sommigen trekken het meteen aan en poseren, anderen maken een foto van een stapeltje. Dat is gewoon leuk om te delen.’ Volgens de dames zit de kracht van de tas vooral in de groep eromheen. Het is geen anonieme kledingruil, maar een netwerk van vrouwen die elkaar vaak via-via kennen. Dat zorgt ervoor dat de gunfactor hoog is. ‘Dit is geven’ zegt Krista. En dat merk je ook aan wat er in de tas terechtkomt. ‘Als je er iets moois uithaalt, ben je ook eerder geneigd om er weer iets moois in te stoppen,’ zegt Nienke. ‘Dat motiveert.’
Verrassende vondsten
Misschien wel het leukste aan de tas is dat je dingen probeert die je zelf nooit uit een winkelrek zou trekken. ‘Je verlegt een beetje je eigen grenzen,’ zegt Krista. ‘Daar zou je in de winkel gewoon niet je geld aan uitgeven, maar hier denk je: ach, ik geef het een kans.’
Nienke herkent dat. ‘Ik had een blouse uit de tas gehaald die ik zelf nooit zou kopen,’ vertelt ze. ‘Maar ik dacht: ik ga hem proberen. En ik draag hem nu heel vaak.’ En soms kom je je eigen kleding ineens weer tegen in de wijk. Zo ziet Krista nog regelmatig een buurvrouw lopen op rode laarsjes die ooit van haar waren. ‘Die had ik erin gedaan omdat ik er niks mee kon,’ vertelt ze. ‘Maar nu zie ik haar er nog steeds mee lopen. Dat vind ik echt te gek.’
Meer dan kleding
De tas zorgt ervoor dat kleding die anders achter in een kast zou blijven hangen een nieuw leven krijgt. Voor Nienke is dat een belangrijk aspect. ‘Dit is eigenlijk het duurzaamste wat je kunt doen,’ zegt ze. ‘Nog duurzamer dan duurzame kleding kopen. Het is kleding die er al is, die opnieuw gedragen wordt.’ Ook volgens Krista heeft het duidelijke voordelen. ‘Het bespaart dat je kleding koopt die je een keer draagt en daarna laat verpieteren in je kast,’ zegt ze. ‘En het scheelt natuurlijk ook voor het milieu.’ Wat niemand uit de tas haalt, gaat naar De Blauwe Schuur, de weggeefwinkel aan de Molenweg. Zo krijgt bijna alles uiteindelijk een nieuwe bestemming.
Begin gewoon
Krista en Nienke hopen dat hun verhaal anderen inspireert. Want ingewikkeld is het niet. Nienke: ‘Begin gewoon, met een kledingruilavond of met tassen. Een lijst met adressen, wat afspraken over inhoud en frequentie van doorgeven en je kunt starten! Al ben je maar met z’n zessen, er komen vanzelf mensen bij.’ Krista knikt. ‘Iedereen heeft kleding in zijn kast die ze weg willen doen. En als je het erin stopt met het idee: hier kan ik iemand anders nog blij mee maken, dan ben je eigenlijk al begonnen.’ En zo kan een simpel idee zomaar uitgroeien tot iets groters.
Tekst: Jennifer Bootsma
Foto: Natascha van Zaanen